Een leuke baan, maar mijn collega’s…

Samenwerken op de werkvloer, valt niet mee. Dat merk ik aan de verschillende gesprekken de afgelopen maanden met vrouwen die er een beetje doorheen zitten. Met hoofdpijn thuis komen, stress ervaren op de werkvloer, collega’s niet kunnen uitstaan of zelf vervelend gevonden worden, zijn enkele van de klachten. Want eerlijk is eerlijk. Ik weet dat niet iedereen alles leuk vindt wat ik doe of zeg. Iedereen heeft wel van die knoppen die je indrukt waaruit een explosie kan ontstaan van boosheid, irritatie of pijn.

Greet heeft hier een mooie post over geschreven een paar weken terug. Deze blog is een vervolg hierop.

Zelf heb ik tijdens mijn stageperiode, een voorval meegemaakt die best vervelend was. Ik kreeg er flink van langs, vanwege onjuiste telefoonetiquette. Ik was weliswaar vriendelijk, maar had niet aangegeven van wie het kantoor was waar ik mij op dat moment in bevond. Ik was per slot van rekening slechts een stagiaire. De goeie man aan de andere kant van de lijn had volkomen gelijk; over het gebrek aan informatie van mijn kant. Hij kon voor mijn part echter regelrecht naar een cursus zelfbeheersing en simultaan ‘people management’ volgen. Hij had waarschijnlijk z’n dag niet en verpeste daardoor de mijne. Wat hij exact tegen mij heeft gezegd ben ik gelukkig vergeten, maar ik weet wel dat het harde en beledigende woorden zijn geweest. Ik zat met tranen in mijn ogen naar de hoorn in mijn hand te staren, toen een collega van mijn stagebegeleider voor mijn neus stond. Hij had alles gehoord, hij zat bij deze meerdere op kantoor toen deze besloot om een canon… eh… een scheldkanonnade over mij uit te storten. Of het wel goed met mij ging.

Nu is het zo dat ik niet zo goed tegen kritiek kon [één van mijn knoppen]. Heb daar door de jaren heen steeds meer mee leren omgaan, maar echt een olifantshuid heb ik niet ontwikkelt. Dat is denk ik ook niet de bedoeling, omdat je anders geen onderscheid maakt tussen wat nu echt van waarde is en wat gewoon een persoonlijke voorkeur van iemand bevat. Kritiek kan je een andere perceptie bieden op een situatie, waar je zelf misschien nooit op gekomen zou zijn.

Dit bereid mij voor op omgaan met vervelende mensen:

Fase 1: Moe zijn van mijn eigen reactie

In mijn geval kritiek en onrechtvaardigheid. Voor jou kan het misschien iets anders zijn. Je kunt moe zijn van je reactie op iemand die geen respect toont, altijd maar boos is, kortaf reageert of niet meewerkt. Van mezelf weet ik dat ik kon blijven malen. In gedachten probeer je de ander terug te pakken. Had ik dit maar gezegd of was ik maar naar iemand gegaan die hem/haar terecht kan wijzen. Je kunt ook offensief reageren, de situatie laten escaleren of de persoon in kwestie ronduit negeren.
Je kunt de situatie echter keren door te gaan wandelen in liefde. Je kunt degene zijn die bemoedigt. Degene die de atmosfeer probeert te veranderen.

Fase 2: De situatie wegen
Elke situatie is verschillend. Soms moet je goeie afspraken maken met elkaar voor je verder kunt met de samenwerking, omdat het voor het bedrijf of de organisatie beter is. Probeer dit altijd te doen als je afgekoeld bent. Anders kan het alsnog uitlopen op een fiasco.

Fase 3: Jouw aandeel in het geheel eerlijk onder ogen willen zien
Soms is het een karakterkwestie. En niet zozeer bij de ander, maar van onszelf. Ja, ik weet het. De ander proberen te veranderen lijkt gemakkelijker. Dat is niet de oplossing. Ik ben verantwoordelijk voor mijn eigen reactie en niet voor die van een ander. Ergens moet ik groeien. Ergens moet ik leren vergeven, leren loslaten. Ergens moet ik iemand die ik zie als een vijand liefde tonen. Ergens weet deze vervelende persoon bepaalde knoppen van mij in te drukken die mijn ongeduld, boosheid, irritatie en negatieve emoties aan het licht brengt. Dit gedrag raakt mij. Daar kan ik aan werken. Aan mezelf. Om dit praktisch te maken, zul je dit om moeten zetten in iets tastbaars. Drie dingen die je kunt doen zijn:

1. Jouw houding veranderen
Je kunt blijven klagen, maar je kunt je ook voornemen om niet meer defensief te reageren op kritiek, geklaag of stugheid.

2. Een cursus of workshop volgen die je kan helpen met vervelende situaties om te gaan [soms kan dit vanuit het bedrijf waar je werkt geregeld worden]. Of praat met iemand hierover die je de waarheid durft te vertellen. Je hebt er niets aan als de persoon je alleen maar over je bolletje aait en je niet durft te wijzen op je fouten.

3. Je perceptie over je collega veranderen
Plaats jezelf in zijn/haar schoenen. Probeer empathie te ontwikkelen. Wie weet heeft hij/zij een onprettige thuissituatie of is er iemand in de familie ziek.

4. Geven
Je kunt een bloemetje geven. Een luisterend oor bieden. Glimlachen.

Fase 3: De situatie keren
Voor zover jij dat kunt. Er zijn twee mensen nodig om een conflict in stand te houden. Weiger jij echter om jouw medewerking aan het probleem te verlenen, door te wandelen in liefde, dan kun jij dit conflict stilleggen. Dit kun je doen door excuses aan te bieden [Ook al is het niet helemaal jouw schuld]. Gij geheel anders… Je kunt een bloemetje brengen. Lunchen met de persoon in kwestie of oprecht interesse tonen in zijn of haar leven/hobby’s..

Fase 4: Volhouden
Het is belangrijk om niet op te geven. Je collega’s zullen niet à la minute veranderen. Misschien worden zij een beetje achterdochtig van je veranderde houding. Als je halverwege opgeeft, kun je dit bevestigen. ‘Zie je wel, die wilde gewoon iets van mij hebben. Zij was nooit daadwerkelijk geïnteresseerd in mij.’ Geef niet op!
Als de persoon niet verandert, maar jij wel, kan het volgende gebeuren:
– De persoon wordt overgeplaatst naar een andere afdeling of jijzelf,
– Je krijgt promotie,
– Er gaat een deur open waardoor jij je droombaan kunt beginnen of
– Je start je eigen bedrijf.

O, ja… Die goeie man die mij uitschold tijdens mijn stageperiode kwam ik inderdaad na het voorval tegen. Ik heb dit nooit geëscaleerd naar mijn stagebegeleider. Ik had besloten om hem te vergeven en te werken aan mezelf. Tijdens een gezellig onderonsje bij ons op de afdeling was hij er ook bij. Ik was vriendelijk en ging een kort gesprek met hem aan. Hij was zichtbaar in de war. Wat dit voorval hem geleerd heeft? Geen flauw idee. Dat is ook niet mijn zaak. Ik heb geleerd wat het betekent om te blijven vergeven, het goede uit kritiek te proberen te halen, wat niet opbouwt los te laten en te genieten van mijn leven.

Meer lezen over dit onderwerp? Klik dan hier.

slibretto

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.