Wat een dag vandaag…

Het begon eigenlijk al gisteravond, ik kon de slaap niet vatten, ik was heel moe maar zoonlief was nog niet thuis en zo werkt het nu eenmaal bij moeders: ze willen zeker weten dat hun kind veilig thuis is voordat ze echt kunnen slapen.

Terug naar vandaag, terwijl ik bezig ben om naar mijn werk te vertrekken appt mijn dochter mij dat haar fiets kapot is, hoe moet ze dat nu regelen voor de rest van de week? We hebben daar later op de dag nog wel even contact over, ik moet nú weg.

Eindelijk in de auto, donkere lucht, lage zon. ik neem een andere route naar mijn werk, zou korter zijn maar neem prompt de verkeerde afslag en beland in de file verder van werk af! Er zit niets anders op dan door te rijden tot de volgende afslag.

Eenmaal veel te laat aangekomen rijd ik de parkeergarage in flikkert er een rode lamp met de melding: ‘zet uw motor uit en verlaat direct de garage’ geen idee wat dat betekent maar ik werd er ietwat unheimisch van dus rijd de garage weer uit en parkeer de auto buiten.
Prompt barst er een regenbui los terwijl ik buitenom moet lopen van de parkeerplaats naar de ingang van het ziekenhuis.
Yes! ik ben op mijn werkplek met een kop koffie, geeft de computer bij het opstarten een storing aan, nee!!! Rustig blijven en nog een keer proberen, ja het lukt nu wel.
Vooruit werkend denk ik waarom is er helemaal geen agenda op donderdag 27 april? Zegt een collega heel droog: ‘dan is het koningsdag!’ Ohw ja! Wakker worden Greet even de drukte uit je hoofd nu.

Goed diep ademhalen en rustig aan beginnen met ’t koppie erbij. Gaat er een alarm af, hartstilstand op een van de behandelkamers… Zie alle artsen en verpleging door de gang hollen richting patiënt, gelukkig valt het mee pfff! Wat is er toch aan de hand vandaag?

Herken je dit? Het lijkt soms alsof een dag ‘verkeerd’ begint en het zich door de dag heen voortzet met allemaal missers en rare voorvallen. De wet van Murphy zeggen ze dan.
Zelf probeer ik daar niet teveel bij stil te staan. Het zijn voorvallen en vaak denk ik (zoals bij het omrijden op de snelweg): het zal wel ergens goed voor zijn.

Als ik dit soort opstapelingen van gekke dingen ondervind, probeer ik een soort van reset moment in te lassen.

Hoe ik dit doe? Ik
– denk niet: ‘heb ik weer’ maar ‘het zal wel een reden hebben die ik nu niet kan zien of begrijpen’
– relativeer en blijf rustig ademhalen
– ontspan bewust mijn schouders en nekspieren
– stop er even mee als dingen even niet lukken, ga dan iets heel anders doen en probeer het een kwartier later opnieuw.
– las een kop koffie/thee moment in om even lekker diep te zuchten
– neem de gelegenheid om tegen mezelf te zeggen: het ligt niet aan mij.

Mijn dag verliep verder goed gelukkig, de computer bleef wat traag de hele dag maar ja wat doe je daar aan? Ergeren heeft geen zin.
Het gekke is dat één zo’n dag zwaar kan drukken terwijl er toch meer dagen zijn die soepel verlopen!
Veel gebeurd er zonder jouw toedoen of buiten je om maar kunnen je toch beïnvloeden en moe maken. Bedenk dan wat ik hierboven schrijf. Er zijn zoveel dagen dat het goed gaat en vaak kan je er niets aan doen. Van elke gebeurtenis kan je iets leren en er zijn gelukkig zijn er heel veel dingen om blij en dankbaar over te zijn.

Mijn dankbaarheid ging vandaag uit naar een collega met een bijzondere humor, zo kwamen we de dag lachend door ondanks alle gekkigheid.

Greet

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.